Ανέκαθεν πίστευα οτι η ζωή κάνει κύκλους .Ολα είναι θέμα κύκλου
Υπάρχει μια αρχή αλλά το πιο σίγουρο είναι το τέλος
Με φοβίζει το τέλος δεν το αποδέχομαι εύκολα Παρόλαυτα πιστεύω στο τέλος
Πρεπει τα πράγματα να έχουν τέλος.Το για πάντα με φοβίζει περισσότερο
Για αυτό και επανέρχομαι στις σκέψεις του προηγούμενου ποστ
Αν θεωρήσουμε οτι υπάρχει τέλος των πραγμάτων, και κυρίως αναφέρομαι στις σχέσεις με τον υπόλοιπο κόσμο - στις κοινωνικές, συναισθηματικές επαφές - μπορούμε εύκολα να αποδεχθούμε την λήξη τους;
Ενώ γνωρίζουμε οτι είμαστε φθαρτοί σαν όντα γιατι δεν μπορούμε να κατανοήσουμε την φθαρτότητα; Αφού είμαστε πεπερασμένοι τι μας κάνει να επενδύουμε στο άπειρο, στο μέλλον ;
Η ελπίδα; η προσδοκία;
Σάββατο, Οκτωβρίου 14, 2006
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
1 σχόλιο:
καλωσόρισες λοιπον στη βλογόσφαιρα!
Δημοσίευση σχολίου