Αλλη μια μέρα

Σήμερα ξύπνησα προτού να ξημερώσει,
ξύπνησα πάλι απ’ τη βροχή και απ’ τον αέρα,
είπα σε λίγο αυτή η νύχτα θα τελειώσει,
έχω άλλη μια μέρα, άλλη μια μέρα.

Είμαι στο μέρος που πετάνε τα σκουπίδια,
ο φύλακας μου φώναξε από πέρα,
τι γυρεύεις τέτοια ώρα μες τη νύχτα,
του ‘πα άλλη μια μέρα, ακόμη μια μέρα.

Πήγα στο μέρος που κοιμούνται οι αδικημένοι,
άκουσα κάποιον να φωνάζει από πέρα,
σε λίγο πάλι κάποιος θα σκοτώσει,
άλλη μια μέρα, ακόμη μια μέρα.

Σήμερα ξύπνησα προτού να ξημερώσει,
ξύπνησα πάλι απ’ τη βροχή κι απ’ τον αέρα,
είπα σε λίγο αυτή η νύχτα θα τελειώσει,
έχω άλλη μια μέρα, άλλη μια μέρα.

Άλλη μια μέρα, άλλη μια ύστερα κι άλλη,
στερα άλλη πάλι άλλη μια μέρα,
όποιος τολμήσει να σηκώσει το κεφάλι,
άλλη μια σφαίρα, ακόμη μια σφαίρα,
άλλη μια μέρα,άλλη μια ύστερα κι άλλη,
ύστερα άλλη πάλι άλλη μια μέρα,
όποιος τολμήσει να σηκώσει το κεφάλι,
άλλη μια σφαίρα,ακόμη μια μέρα.


και για την αντιγραφή Παύλος Παυλίδης

Άλλη μια μερα ακόμα μια μέρα

Άλλη μια μέρα .. ακομά μια μερα ...
και απλά ο καιρός περνά ... και είμαι ακόμα εδώ να υπάρχω ...

Υψοφοβία

Πετάω ξανά
Την προηγούμενη Πέμπτη ήμουν Μαδρίτη και αύριο θα πάω Βουδαπέστη.Φοβάμαι τα ύψη Οτάν ήμουν μικρή δεν ανέβαινα στην τσουλίθρα πάνω από 3 σκαλιά γιατί με τρόμαζε το χάος που αντίκρυζα κάτω από τα πόδια μου.Οπώς επίσης δεν έβγαινα στο μπαλκόνι της θείας μου, που έμενε στον 4 όροφο πολυκατοικίας.Θυμάμαι οτι 5 χρόνια έκανα να ανέβω στην ταράτσα του σπιτιού που έμενα στα σχολικά μου χρόνια γιατί με τρόμαζε η σκάλα υπηρεσίας και το κενό που αντίκρυζα ξανά κάτω από τα πόδια μου.Δεν βρισκώ γοητευτικό τον Πύργο του Αίφελ στο Παρίσι γιατί απλούστατα τον θεωρώ μια ηλίθια σκαλωσιά.Και ελπίζω να μην ξανανέβω ποτέ πια...
Γιατί πετάω τότε με αεροπλάνα ; Δεν ζητώ όμως ποτέ παράθυρο

Πως θα ήθελα να ήταν τα πράγματα

Θεωρώ , οτι έχω βρεί την άδερφή ψυχή μου.Με χαροποιεί το γεγονός οτι βρήκα έναν άνθρωπο να με καταλαβαίνει.Να μην με κρίνει και πόσο μάλλον να μην με κατακρίνει.Να αποδέχεται την όποια σαχλαμάρα σκεφτώ χωρίς να του φαίνεται περίεργο
Με φοβίζει η οικειότητα που έχει αναπτυχθεί μεταξύ μας γιατί κάποια στιγμή θα χαθεί και μαζί της θα χάσω και ένα κομμάτι του εαυτού μου.Αν και πιστεύω οτι αντέχω την απώλεια.Πάντα στο μυάλό μου υπάρχει η πιθανότητα της απώλειας των ανθρώπων που αγαπώ.
Πιστευω οτι η απώλεια είναι νόμος της φυσης.Είναι αξίωμα.
Η φιλιά μας και το γεγονός οτι περνάω όμορφα και ήρεμα όταν είμαι κοντά του με οδηγησε να σκέφτομαι ακόμα μήπως τελικά είμαι ερωτευμένη μαζί του.
Πιστεύω άλλωστε οτι δεν υπάρχει απόλυτη φιλια μεταξύ άνδρα και γυναίκας.Θα ήταν υπέροχο αν συνέβαινε αλλά να μην χαλούσε την ηδη πολύ καλή σχέση μας.Ακόμα βέβαια δεν έχω καταλάβει αν είμαι , αν αύτος είναι.
Δεν του έχω πεί όμως ποτέ οτι τον αγαπώ για οτι μου προσφέρει.Για την γαλήνη που νοίωθω οταν τον ακούω.Ελπίζω να το καταλαβαίνει οτι θα είμαι εκεί για αυτόν και ελπίζω και αυτός να είναι εκεί για μένα ...