Πως θα ήθελα να ήταν τα πράγματα

Θεωρώ , οτι έχω βρεί την άδερφή ψυχή μου.Με χαροποιεί το γεγονός οτι βρήκα έναν άνθρωπο να με καταλαβαίνει.Να μην με κρίνει και πόσο μάλλον να μην με κατακρίνει.Να αποδέχεται την όποια σαχλαμάρα σκεφτώ χωρίς να του φαίνεται περίεργο
Με φοβίζει η οικειότητα που έχει αναπτυχθεί μεταξύ μας γιατί κάποια στιγμή θα χαθεί και μαζί της θα χάσω και ένα κομμάτι του εαυτού μου.Αν και πιστεύω οτι αντέχω την απώλεια.Πάντα στο μυάλό μου υπάρχει η πιθανότητα της απώλειας των ανθρώπων που αγαπώ.
Πιστευω οτι η απώλεια είναι νόμος της φυσης.Είναι αξίωμα.
Η φιλιά μας και το γεγονός οτι περνάω όμορφα και ήρεμα όταν είμαι κοντά του με οδηγησε να σκέφτομαι ακόμα μήπως τελικά είμαι ερωτευμένη μαζί του.
Πιστεύω άλλωστε οτι δεν υπάρχει απόλυτη φιλια μεταξύ άνδρα και γυναίκας.Θα ήταν υπέροχο αν συνέβαινε αλλά να μην χαλούσε την ηδη πολύ καλή σχέση μας.Ακόμα βέβαια δεν έχω καταλάβει αν είμαι , αν αύτος είναι.
Δεν του έχω πεί όμως ποτέ οτι τον αγαπώ για οτι μου προσφέρει.Για την γαλήνη που νοίωθω οταν τον ακούω.Ελπίζω να το καταλαβαίνει οτι θα είμαι εκεί για αυτόν και ελπίζω και αυτός να είναι εκεί για μένα ...